interferir

< ingl interfere
  1. v i FÍS Superporse dúas ondas dando lugar a interferencias.
  2. v i Interporse algo no desenvolvemento doutra cousa.
  3. v i Entremeterse en asuntos que a un non lle incumben. Tm v pron.

Citas

  • A mala administración interfire na boa marcha do negocio
  • Non interfiras nos nosos asuntos, Parécelle mal se interfires na súa vida
Verbo: interferir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

interfiro

interfires

interfire

interferimos

interferides

interfiren

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

interfería

interferías

interfería

interferiamos

interferiades

interferían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

interferín

interferiches

interferiu

interferimos

interferistes

interferiron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

interferira

interferiras

interferira

interferiramos

interferirades

interferiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

interferirei

interferirás

interferirá

interferiremos

interferiredes

interferirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

interferiría

interferirías

interferiría

interfeririamos

interfeririades

interferirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

interfira

interfiras

interfira

interfiramos

interfirades

interfiran

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

interferise

interferises

interferise

interferisemos

interferisedes

interferisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

interferir

interferires

interferir

interferirmos

interferirdes

interferiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

interfire

-

-

interferide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

interferir

interferires

interferir

interferirmos

interferirdes

interferiren

Gerundio

interferindo

Participio

interferido

interferida

interferidos

interferidas