instrumentar

< instrumento
  1. v t Escribir as partes dunha obra musical que teñen que tocar os diferentes instrumentos dunha orquestra, banda ou grupo.
Verbo: instrumentar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instrumento

instrumentas

instrumenta

instrumentamos

instrumentades

instrumentan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instrumentaba

instrumentabas

instrumentaba

instrumentabamos

instrumentabades

instrumentaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instrumentei

instrumentaches

instrumentou

instrumentamos

instrumentastes

instrumentaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instrumentara

instrumentaras

instrumentara

instrumentaramos

instrumentarades

instrumentaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instrumentarei

instrumentarás

instrumentará

instrumentaremos

instrumentaredes

instrumentarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instrumentaría

instrumentarías

instrumentaría

instrumentariamos

instrumentariades

instrumentarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instrumente

instrumentes

instrumente

instrumentemos

instrumentedes

instrumenten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instrumentase

instrumentases

instrumentase

instrumentasemos

instrumentasedes

instrumentasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instrumentar

instrumentares

instrumentar

instrumentarmos

instrumentardes

instrumentaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

instrumenta

-

-

instrumentade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instrumentar

instrumentares

instrumentar

instrumentarmos

instrumentardes

instrumentaren

Gerundio

instrumentando

Participio

instrumentado

instrumentada

instrumentados

instrumentadas