instar

  1. v t Pedir algo de forma insistente.
  2. v t Facer un chamamento a alguén para que faga algo.
  3. v t FILOS Impugnar a solución dada a un argumento.
Verbo: instar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

insto

instas

insta

instamos

instades

instan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instaba

instabas

instaba

instabamos

instabades

instaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instei

instaches

instou

instamos

instastes

instaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instara

instaras

instara

instaramos

instarades

instaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instarei

instarás

instará

instaremos

instaredes

instarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instaría

instarías

instaría

instariamos

instariades

instarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inste

instes

inste

instemos

instedes

insten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instase

instases

instase

instasemos

instasedes

instasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instar

instares

instar

instarmos

instardes

instaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

insta

-

-

instade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

instar

instares

instar

instarmos

instardes

instaren

Gerundio

instando

Participio

instado

instada

instados

instadas