inmutar

< lat immutāre
  1. v t Impresionar ou facer cambiar o estado de ánimo de alguén.
  2. v pron Sentir alguén unha forte impresión ou conmoción no ánimo.

Sinónimos

Citas

  • Non se inmutou cando a volveu ver despois de tantos anos
  • Seguiu xogando sen que os berros o inmutaran
Verbo: inmutar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inmuto

inmutas

inmuta

inmutamos

inmutades

inmutan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inmutaba

inmutabas

inmutaba

inmutabamos

inmutabades

inmutaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inmutei

inmutaches

inmutou

inmutamos

inmutastes

inmutaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inmutara

inmutaras

inmutara

inmutaramos

inmutarades

inmutaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inmutarei

inmutarás

inmutará

inmutaremos

inmutaredes

inmutarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inmutaría

inmutarías

inmutaría

inmutariamos

inmutariades

inmutarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inmute

inmutes

inmute

inmutemos

inmutedes

inmuten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inmutase

inmutases

inmutase

inmutasemos

inmutasedes

inmutasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inmutar

inmutares

inmutar

inmutarmos

inmutardes

inmutaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

inmuta

-

-

inmutade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inmutar

inmutares

inmutar

inmutarmos

inmutardes

inmutaren

Gerundio

inmutando

Participio

inmutado

inmutada

inmutados

inmutadas