incinir

  1. v t Facer que alguén actúe de determinada maneira, en particular contra outra persoa.
  2. v i Pensar con insistencia en algo que causa preocupación.

Confrontaciones

Citas

  • Inciniu os sobriños para que impugnasen a herdanza
  • Pasou o día incinindo no xeito de amañar a situación
Verbo: incinir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incino

incines

incine

incinimos

incinides

incinen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incinía

incinías

incinía

inciniamos

inciniades

incinían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incinín

inciniches

inciniu

incinimos

incinistes

inciniron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incinira

inciniras

incinira

inciniramos

incinirades

inciniran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incinirei

incinirás

incinirá

inciniremos

inciniredes

incinirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inciniría

incinirías

inciniría

inciniriamos

inciniriades

incinirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incina

incinas

incina

incinamos

incinades

incinan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incinise

incinises

incinise

incinisemos

incinisedes

incinisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incinir

incinires

incinir

incinirmos

incinirdes

inciniren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

incine

-

-

incinide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incinir

incinires

incinir

incinirmos

incinirdes

inciniren

Gerundio

incinindo

Participio

incinido

incinida

incinidos

incinidas