incapacitar

< incapaz
  1. v t Facer a alguén incapaz.
  2. v t DER Declarar xudicialmente que unha persoa non pode gobernarse por ela mesma por causa de doenza ou deficiencia persistente de carácter físico ou psíquico e determinar a extensión e os límites da súa capacidade de obrar.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • A lesión incapacitouno para xogar ao balonmán
Verbo: incapacitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incapacito

incapacitas

incapacita

incapacitamos

incapacitades

incapacitan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incapacitaba

incapacitabas

incapacitaba

incapacitabamos

incapacitabades

incapacitaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incapacitei

incapacitaches

incapacitou

incapacitamos

incapacitastes

incapacitaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incapacitara

incapacitaras

incapacitara

incapacitaramos

incapacitarades

incapacitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incapacitarei

incapacitarás

incapacitará

incapacitaremos

incapacitaredes

incapacitarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incapacitaría

incapacitarías

incapacitaría

incapacitariamos

incapacitariades

incapacitarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incapacite

incapacites

incapacite

incapacitemos

incapacitedes

incapaciten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incapacitase

incapacitases

incapacitase

incapacitasemos

incapacitasedes

incapacitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incapacitar

incapacitares

incapacitar

incapacitarmos

incapacitardes

incapacitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

incapacita

-

-

incapacitade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incapacitar

incapacitares

incapacitar

incapacitarmos

incapacitardes

incapacitaren

Gerundio

incapacitando

Participio

incapacitado

incapacitada

incapacitados

incapacitadas