amicto

< lat amictus amicīre ‘cubrir’
Pliral: amictos
  1. s m RELIX Pano que o sacerdote ou outros oficiantes colocan sobre os ombreiros para celebrar actos litúrxicos. Ex: O cura trabucouse e vestiu o amicto por riba da alba.

Citas

  • O cura trabucouse e vestiu o amicto por riba da alba.