ameter

< lat ad + metere
  1. v i Aumentar o caudal dun río ou dunha fonte de xeito considerable.
  2. v i Comezar a botar auga de novo unha fonte que secara.

Citas

  • Ameteu tanto o río que os veciños da aldea tiveron que refuxiarse no monte
  • No inverno sempre amete algunha fonte
Verbo: ameter
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ameto

ametes

amete

ametemos

ametedes

ameten

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ametía

ametías

ametía

ametiamos

ametiades

ametían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ametín

ametiches

ameteu

ametemos

ametestes

ameteron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ametera

ameteras

ametera

ameteramos

ameterades

ameteran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ameterei

ameterás

ameterá

ameteremos

ameteredes

ameterán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ametería

ameterías

ametería

ameteriamos

ameteriades

ameterían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ameta

ametas

ameta

ametamos

ametades

ametan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ametese

ameteses

ametese

ametesemos

ametesedes

ametesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ameter

ameteres

ameter

ametermos

ameterdes

ameteren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

amete

-

-

ametede

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ameter

ameteres

ameter

ametermos

ameterdes

ameteren

Gerundio

ametendo

Participio

ametido

ametida

ametidos

ametidas