honrar

< honorāre
  1. v t
    1. Mostrar respecto ou estima por algo ou por alguén.
    2. Mostrar veneración por alguén.
  2. v t Ser algo ou alguén motivo de honra ou honor.
  3. v t Enaltecer ou premiar a alguén polos seus méritos ou calidades.
  4. v pron Sentir orgullo por algo.

Sinónimos

Antónimos

Confrontaciones

Citas

  • Dese xeito honras a memoria dos teus pais
  • Ese xesto hónrate polo seu altruísmo, Honrounos coas súa presencia
  • Honraron o ciclista cun espectacular recibimento
  • Hónrome de que sexa o meu cuñado
  • Ofreceron unha misa para honrar o santo
Verbo: honrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

honro

honras

honra

honramos

honrades

honran

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

honraba

honrabas

honraba

honrabamos

honrabades

honraban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

honrei

honraches

honrou

honramos

honrastes

honraron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

honrara

honraras

honrara

honraramos

honrarades

honraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

honrarei

honrarás

honrará

honraremos

honraredes

honrarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

honraría

honrarías

honraría

honrariamos

honrariades

honrarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

honre

honres

honre

honremos

honredes

honren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

honrase

honrases

honrase

honrasemos

honrasedes

honrasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

honrar

honrares

honrar

honrarmos

honrardes

honraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

honra

-

-

honrade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

honrar

honrares

honrar

honrarmos

honrardes

honraren

Gerundio

honrando

Participio

honrado

honrada

honrados

honradas