hibridar

< híbrido
  1. v t Producir híbridos, especialmente plantas, de maneira artificial. Tm v pron.
Verbo: hibridar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

hibrido

hibridas

hibrida

hibridamos

hibridades

hibridan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

hibridaba

hibridabas

hibridaba

hibridabamos

hibridabades

hibridaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

hibridei

hibridaches

hibridou

hibridamos

hibridastes

hibridaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

hibridara

hibridaras

hibridara

hibridaramos

hibridarades

hibridaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

hibridarei

hibridarás

hibridará

hibridaremos

hibridaredes

hibridarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

hibridaría

hibridarías

hibridaría

hibridariamos

hibridariades

hibridarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

hibride

hibrides

hibride

hibridemos

hibridedes

hibriden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

hibridase

hibridases

hibridase

hibridasemos

hibridasedes

hibridasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

hibridar

hibridares

hibridar

hibridarmos

hibridardes

hibridaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

hibrida

-

-

hibridade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

hibridar

hibridares

hibridar

hibridarmos

hibridardes

hibridaren

Gerundio

hibridando

Participio

hibridado

hibridada

hibridados

hibridadas