herdar

< lat hereditāre
  1. v t Pasar a ter algo en propiedade por disposición testamentaria ou legal despois do falecemento do propietario.Tm abs.
  2. v t XEN Recibir, os descendentes, os caracteres biolóxicos dos proxenitores.
  3. v t Recibir determinadas circunstancias ou condicións sociais ou culturais dos predecesores.
  4. v t Recibir de alguén algo que xa usou con anterioridade.

Citas

  • Herdou os libros do seu irmán
  • Herdou un cargo cheo de problemas
  • Vai herdar os campos e a casa do seu pai, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Herdou dun parente que vivía lonxe
Verbo: herdar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

herdo

herdas

herda

herdamos

herdades

herdan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

herdaba

herdabas

herdaba

herdabamos

herdabades

herdaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

herdei

herdaches

herdou

herdamos

herdastes

herdaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

herdara

herdaras

herdara

herdaramos

herdarades

herdaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

herdarei

herdarás

herdará

herdaremos

herdaredes

herdarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

herdaría

herdarías

herdaría

herdariamos

herdariades

herdarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

herde

herdes

herde

herdemos

herdedes

herden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

herdase

herdases

herdase

herdasemos

herdasedes

herdasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

herdar

herdares

herdar

herdarmos

herdardes

herdaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

herda

-

-

herdade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

herdar

herdares

herdar

herdarmos

herdardes

herdaren

Gerundio

herdando

Participio

herdado

herdada

herdados

herdadas