hélice

< lat helĭce gr ἕ λιξ ἕ λικος ‘espiral’
Pliral: hélices
  1. s f TECNOL Órgano mecánico constituído por unha ou máis pas de formas diversas, fixadas radialmente a un eixe motor, e que está destinado a converter, en interacción cun fluído, a forza mecánica de rotación en forza de translación no sentido do seu eixe.
  2. s f ANAT Dobramento semicircular que limita o pavillón da orella por adiante, por arriba e por detrás.
  3. s f ARQUIT oluta do capitel corintio.
  4. modelo da dobre hélice BIOL Modelo que trata de explicar a disposición espacial dunha molécula de ácido desoxirribonucleico segundo o que a molécula de DNA se dispón nunha hélice de dúas febras con xiro á dereita, que se forman pola unión covalente de miles de desoxirribonucleótidos, e que se dispoñen de forma antiparalela e se unen por pontes de hidróxeno que se establecen de xeito específico entre as bases.
  5. hélice- BIOQ α