gurrumiar

< gurrumia
  1. v i Choromicar o neno.
Verbo: gurrumiar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gurrumío

gurrumías

gurrumía

gurrumiamos

gurrumiades

gurrumían

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gurrumiaba

gurrumiabas

gurrumiaba

gurrumiabamos

gurrumiabades

gurrumiaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gurrumiei

gurrumiaches

gurrumiou

gurrumiamos

gurrumiastes

gurrumiaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gurrumiara

gurrumiaras

gurrumiara

gurrumiaramos

gurrumiarades

gurrumiaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gurrumiarei

gurrumiarás

gurrumiará

gurrumiaremos

gurrumiaredes

gurrumiarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gurrumiaría

gurrumiarías

gurrumiaría

gurrumiariamos

gurrumiariades

gurrumiarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gurrumíe

gurrumíes

gurrumíe

gurrumiemos

gurrumiedes

gurrumíen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gurrumiase

gurrumiases

gurrumiase

gurrumiasemos

gurrumiasedes

gurrumiasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gurrumiar

gurrumiares

gurrumiar

gurrumiarmos

gurrumiardes

gurrumiaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

gurrumía

-

-

gurrumiade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gurrumiar

gurrumiares

gurrumiar

gurrumiarmos

gurrumiardes

gurrumiaren

Gerundio

gurrumiando

Participio

gurrumiado

gurrumiada

gurrumiados

gurrumiadas