gravar

< lat gravāre ‘cargar’
  1. v t DER Cargar a alguén cun imposto.
  2. v t DER Impoñer un gravame, especialmente sobre unha propiedade.
Verbo: gravar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gravo

gravas

grava

gravamos

gravades

gravan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gravaba

gravabas

gravaba

gravabamos

gravabades

gravaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gravei

gravaches

gravou

gravamos

gravastes

gravaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gravara

gravaras

gravara

gravaramos

gravarades

gravaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gravarei

gravarás

gravará

gravaremos

gravaredes

gravarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gravaría

gravarías

gravaría

gravariamos

gravariades

gravarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

grave

graves

grave

gravemos

gravedes

graven

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gravase

gravases

gravase

gravasemos

gravasedes

gravasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gravar

gravares

gravar

gravarmos

gravardes

gravaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

grava

-

-

gravade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gravar

gravares

gravar

gravarmos

gravardes

gravaren

Gerundio

gravando

Participio

gravado

gravada

gravados

gravadas