graciar

< gracia
  1. v t DER Eximir ao condenado da pena que lle foi imposta.
Verbo: graciar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gracio

gracias

gracia

graciamos

graciades

gracian

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

graciaba

graciabas

graciaba

graciabamos

graciabades

graciaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

graciei

graciaches

graciou

graciamos

graciastes

graciaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

graciara

graciaras

graciara

graciaramos

graciarades

graciaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

graciarei

graciarás

graciará

graciaremos

graciaredes

graciarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

graciaría

graciarías

graciaría

graciariamos

graciariades

graciarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gracie

gracies

gracie

graciemos

graciedes

gracien

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

graciase

graciases

graciase

graciasemos

graciasedes

graciasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

graciar

graciares

graciar

graciarmos

graciardes

graciaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

gracia

-

-

graciade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

graciar

graciares

graciar

graciarmos

graciardes

graciaren

Gerundio

graciando

Participio

graciado

graciada

graciados

graciadas