glosemática

< gr γλωσσηματικός , de γλώοσημα ‘glosa’, de γλ ῶ σσα ‘lingua’
Pliral: glosemáticas
  1. s f LING Corrente lingüística que concibe a lingua como un texto infinito a partir da combinación dun inventario finito de elementos formais. Sobre esta base proponse determinar a estrutura de cada lingua a partir das modalidades funcionais das invariantes sen ter en conta factores externos á gramática.