gladiador

< lat gladiātōre
Pliral: gladiadores
  1. s m HIST Loitador profesional que, nos xogos públicos romanos, se enfrontaba cun animal ou con outro loitador. Xeralmente eran escravos, prisioneiros de guerra ou condenados por algún delito grave, que recibían adestramento nos ludi.

Palabras vecinas