gavela

< lat *cavella, de cavus ‘oco entre as mans’
Pliral: gavelas
  1. s f Porción de cereal, palla, herba, toxo ou silvas, atado ou non, que se sega ou se corta. Ex: Subiron ó tractor as gavelas de toxo, Na seitura vense as searas cheas de gavelas.

Confrontaciones

Citas

  • Subiron ao tractor as gavelas de toxo, Na seitura vense as searas cheas de gavelas.

Formas incorrectas

gabela (atado ou conxunto)

Palabras vecinas