alustrar

< a + lustrar lat lustrāre ‘purificar, dar brillo’
  1. v i Producirse alustros.
  2. v i fig Producir iluminación brillante que aparece de xeito intermitente.

Citas

  • Esta noite alustrou tanto que se asustaron as galiñas
  • O farol alustra dunha forma que molesta nos ollos
Verbo: alustrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

alustra

-

-

-

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

alustraba

-

-

-

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

alustrou

-

-

-

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

alustrara

-

-

-

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

alustrará

-

-

-

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

alustraría

-

-

-

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

alustre

-

-

-

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

alustrase

-

-

-

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

alustrar

-

-

-

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

%

-

-

%

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

alustrar

-

-

-

Gerundio

alustrando

Participio

alustrado

alustrada

alustrados

alustradas