garrar

< garra
  1. v i Quedar unha embarcación á garra.
Verbo: garrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garro

garras

garra

garramos

garrades

garran

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garraba

garrabas

garraba

garrabamos

garrabades

garraban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garrei

garraches

garrou

garramos

garrastes

garraron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garrara

garraras

garrara

garraramos

garrarades

garraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garrarei

garrarás

garrará

garraremos

garraredes

garrarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garraría

garrarías

garraría

garrariamos

garrariades

garrarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garre

garres

garre

garremos

garredes

garren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garrase

garrases

garrase

garrasemos

garrasedes

garrasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garrar

garrares

garrar

garrarmos

garrardes

garraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

garra

-

-

garrade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garrar

garrares

garrar

garrarmos

garrardes

garraren

Gerundio

garrando

Participio

garrado

garrada

garrados

garradas