gaita

< (>xerm gaits ‘cabra’)
Pliral: gaitas
  1. s f MÚS Instrumento aerófono que na súa forma máis simple está constituído por un tubo melódico, chamado punteiro, unido a un pequeno saco onde se almacena o aire, chamado fol e un tubo por onde se introduce o aire, chamado soprete. Foi evolucionando desde a forma máis primitiva e na Idade Media incorporáronselle diferentes elementos para mellorar a súa musicalidade: o roncón, que proporciona un baixo continuo, o ronquillo, que emite a nota dominante do punteiro, pero unha oitava máis baixa, e o chión, que completa o acorde da tonalidade da gaita.

Frases hechas

  • Non estar para gaitas. Non estar algo ou algu
  • Ser unha gaita. Ser algo molesto ou dificultoso. Ex:
  • Tocar a gaita. Molestar a algu
  • Andar/vir con gaitas. Enfastiar. Ex: Non ve