fundar

< lat fundāre
  1. v t Establecer ou dar existencia a algo.
  2. v t Considerar unha cousa ou unha persoa como o principio fundamental de algo.
  3. v pron Estar baseado en algo.

Citas

  • As súas sospeitas fúndanse en intuicións que o poden enganar
  • Fundou a súa teoría en moitos anos de investigacións
  • Os romanos fundaron aquelas vila, Fundou unha casa de acollida para pobres
Verbo: fundar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fundo

fundas

funda

fundamos

fundades

fundan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fundaba

fundabas

fundaba

fundabamos

fundabades

fundaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fundei

fundaches

fundou

fundamos

fundastes

fundaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fundara

fundaras

fundara

fundaramos

fundarades

fundaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fundarei

fundarás

fundará

fundaremos

fundaredes

fundarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fundaría

fundarías

fundaría

fundariamos

fundariades

fundarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

funde

fundes

funde

fundemos

fundedes

funden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fundase

fundases

fundase

fundasemos

fundasedes

fundasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fundar

fundares

fundar

fundarmos

fundardes

fundaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

funda

-

-

fundade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fundar

fundares

fundar

fundarmos

fundardes

fundaren

Gerundio

fundando

Participio

fundado

fundada

fundados

fundadas