fulminar

< lat fulmināre
  1. v t
    1. Destruír ou matar un raio algo ou a alguén.
    2. Destruír algo ou matar a alguén cun raio ou cunha arma bélica.
  2. v t Causar unha enfermidade a morte repentina.
  3. v t Intimidar a alguén por medio dunha mirada.

Citas

  • Fulminaron con bombas varias posicións inimigas
  • Un ataque ao corazón fulminouno en puocos segundos
  • Un lóstrego fulminou o campanario da igrexa
  • Unha soa palabra do seu pai fulminábao e deixábao sen fala
Verbo: fulminar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulmino

fulminas

fulmina

fulminamos

fulminades

fulminan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulminaba

fulminabas

fulminaba

fulminabamos

fulminabades

fulminaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulminei

fulminaches

fulminou

fulminamos

fulminastes

fulminaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulminara

fulminaras

fulminara

fulminaramos

fulminarades

fulminaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulminarei

fulminarás

fulminará

fulminaremos

fulminaredes

fulminarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulminaría

fulminarías

fulminaría

fulminariamos

fulminariades

fulminarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulmine

fulmines

fulmine

fulminemos

fulminedes

fulminen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulminase

fulminases

fulminase

fulminasemos

fulminasedes

fulminasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulminar

fulminares

fulminar

fulminarmos

fulminardes

fulminaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

fulmina

-

-

fulminade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulminar

fulminares

fulminar

fulminarmos

fulminardes

fulminaren

Gerundio

fulminando

Participio

fulminado

fulminada

fulminados

fulminadas