fragmentar

< fragmento
  1. v t Dividir algo en fragmentos. Tm v pron. Ex: O conflicto fragmentou o país en pedazos Ex: A capa de xeo fragmentouse por mor da presión

Confrontaciones

Citas

  • A capa de xeo fragmentouse por mor da presión
  • O conflicto fragmentou o país en pedazos
Verbo: fragmentar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fragmento

fragmentas

fragmenta

fragmentamos

fragmentades

fragmentan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fragmentaba

fragmentabas

fragmentaba

fragmentabamos

fragmentabades

fragmentaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fragmentei

fragmentaches

fragmentou

fragmentamos

fragmentastes

fragmentaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fragmentara

fragmentaras

fragmentara

fragmentaramos

fragmentarades

fragmentaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fragmentarei

fragmentarás

fragmentará

fragmentaremos

fragmentaredes

fragmentarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fragmentaría

fragmentarías

fragmentaría

fragmentariamos

fragmentariades

fragmentarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fragmente

fragmentes

fragmente

fragmentemos

fragmentedes

fragmenten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fragmentase

fragmentases

fragmentase

fragmentasemos

fragmentasedes

fragmentasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fragmentar

fragmentares

fragmentar

fragmentarmos

fragmentardes

fragmentaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

fragmenta

-

-

fragmentade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fragmentar

fragmentares

fragmentar

fragmentarmos

fragmentardes

fragmentaren

Gerundio

fragmentando

Participio

fragmentado

fragmentada

fragmentados

fragmentadas