foguete

< fogo
Pliral: foguetes
  1. s m IND Artificio de pólvora que, cando se acende, lanza un conxunto de partículas en ignición que adoitan estoupar ao final.
    1. s m BÉL Proxectil autopropulsado no que o elemento impulsor é un foguete de pólvora ou calquera outro propulsor.
    2. s m COSMON ehículo espacial propulsado pola exección de masa nunha dirección determinada.
    3. foguete de elevación AERON Cada un dos foguetes que se empregan para impulsar unha aeronave no momento de iniciar o voo.
    4. foguete de sinais BÉL Artefacto que ao despegar produce luz de diferentes cores e permite ás forzas de terra, mar e aire, intercambiar indicacións segundo un código determinado.
    5. foguete granífugo METEOR Foguete que se lanza en dirección ás nubes ameazadoras de saraiba para impedir a formación de pedrazo.
  3. s m MAR Sinal marítima de alarma (branca ou verde) ou de auxilio (vermella).

Confrontaciones

Frases hechas

  • Botar un foguete. 1 Realizar o acto sexual.
  • Coma un foguete. Con gran rapidez, a toda velocidade.
  • 2 Expulsar gases polo ano.
  • Ser foguete de feira. Ter algunha cousa pouca duraci
  • Ter un foguete no cu. Non ter paraxe.

Palabras vecinas