fitar

< lat fictu, p p de fīgĕre ‘cravar’
  1. v t Mirar fixamente. Ex: Fitábanos con ollos de sorpresa.

Confrontaciones

Citas

  • Fitábanos con ollos de sorpresa.
Verbo: fitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fito

fitas

fita

fitamos

fitades

fitan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fitaba

fitabas

fitaba

fitabamos

fitabades

fitaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fitei

fitaches

fitou

fitamos

fitastes

fitaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fitara

fitaras

fitara

fitaramos

fitarades

fitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fitarei

fitarás

fitará

fitaremos

fitaredes

fitarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fitaría

fitarías

fitaría

fitariamos

fitariades

fitarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fite

fites

fite

fitemos

fitedes

fiten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fitase

fitases

fitase

fitasemos

fitasedes

fitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fitar

fitares

fitar

fitarmos

fitardes

fitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

fita

-

-

fitade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fitar

fitares

fitar

fitarmos

fitardes

fitaren

Gerundio

fitando

Participio

fitado

fitada

fitados

fitadas