fiadeiro

< 1 fiar

Pliral: fiadeiros

Refranes

A muller que de alto fía, o fuso lle cae e o cu lle asubía.
A que de alto fía o fuso cáelle na pía.
Aquí non fían delgado senón groso e mal fiado.
As mans na roca e os ollos na porta.
Cal fiamos, tal andamos.
Cando comezan as uvas a madurar, comezan as mozas a fiar.
Cando non hai ganas de fiar, pode o fuso descansar.
Cando non queiras fiar, deixa o fuso descansar.
Di o meu home que non fíe, que me poña á porta e mire.
Dígolle a unha e dígolle a outra que a que non fía non precisa a roca.
Do fuso hase de esperar, que da roca non hai moito que fiar.
Fía e vende ben, que a paga por si ven.
Fiadeira, ¿que fiaches? ¿por onde fuches? ¿por onde andaches, que en marzo branqueaches?
Fíe, se quere, o demo que eu tres camisas teño.
Folgar sen vergoña, iso é o fiar na roca.
Fusada miúda ao seu dono axuda.
Ó mal fuso crebarlle a roca polo mal uso.
Onde vires roca de la podes entrar; se a roca fore de estopa, queda á porta; e, se fore de liño, non pases do poxigo.
Perdín a roca e o fuso non se atopa.
Pois que para ti fías, fía ben e fía tódolos días.
Polo san Bartolo a boa fiadeira comeza a súa tea; a máis lixeira, pola Madalena.
Pouco fía o que moito mira.
Quen fía e tece, ben lle parece.
Tan fiadeira levas a muller, que non ten máis que lavar e tecer e coser.

fiada fiada fiadeira fiadeiro fiado -da fiado -da fiador -ra