extraditar

< ingl to extradite
  1. v t Facer efectiva a extradición.
Verbo: extraditar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

extradito

extraditas

extradita

extraditamos

extraditades

extraditan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

extraditaba

extraditabas

extraditaba

extraditabamos

extraditabades

extraditaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

extraditei

extraditaches

extraditou

extraditamos

extraditastes

extraditaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

extraditara

extraditaras

extraditara

extraditaramos

extraditarades

extraditaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

extraditarei

extraditarás

extraditará

extraditaremos

extraditaredes

extraditarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

extraditaría

extraditarías

extraditaría

extraditariamos

extraditariades

extraditarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

extradite

extradites

extradite

extraditemos

extraditedes

extraditen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

extraditase

extraditases

extraditase

extraditasemos

extraditasedes

extraditasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

extraditar

extraditares

extraditar

extraditarmos

extraditardes

extraditaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

extradita

-

-

extraditade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

extraditar

extraditares

extraditar

extraditarmos

extraditardes

extraditaren

Gerundio

extraditando

Participio

extraditado

extraditada

extraditados

extraditadas