expatriar

< patria
  1. v t Expulsar a alguén da súa patria.
  2. v pron Deixar alguén a súa patria.

Citas

  • Ese escritor expatriouse para non ir ao cárcere
  • Na época da guerra expatriárono e xa non volveu
Verbo: expatriar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expatrio

expatrias

expatria

expatriamos

expatriades

expatrian

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expatriaba

expatriabas

expatriaba

expatriabamos

expatriabades

expatriaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expatriei

expatriaches

expatriou

expatriamos

expatriastes

expatriaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expatriara

expatriaras

expatriara

expatriaramos

expatriarades

expatriaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expatriarei

expatriarás

expatriará

expatriaremos

expatriaredes

expatriarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expatriaría

expatriarías

expatriaría

expatriariamos

expatriariades

expatriarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expatrie

expatries

expatrie

expatriemos

expatriedes

expatrien

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expatriase

expatriases

expatriase

expatriasemos

expatriasedes

expatriasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expatriar

expatriares

expatriar

expatriarmos

expatriardes

expatriaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

expatria

-

-

expatriade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

expatriar

expatriares

expatriar

expatriarmos

expatriardes

expatriaren

Gerundio

expatriando

Participio

expatriado

expatriada

expatriados

expatriadas