excluír

< lat excludĕre
  1. v t Non ter en conta a alguén nunha situación ou grupo en que sería esperable que estivese.
  2. v t Facer que algo non sexa posible.
  3. v pron Ser dúas cousas incompatibles.

Citas

  • As explicacións dunha e doutra son ben diferentes pero non se exclúen
  • Excluírono das listas por non presentar un papel
  • Os novos datos exclúen a hipótese do crime

Palabras vecinas

Verbo: excluír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

exclúo

exclúes

exclúe

excluímos

excluídes

exclúen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

excluía

excluías

excluía

excluïamos

excluïades

excluían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

excluín

excluíches

excluíu

excluímos

excluístes

excluíron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

excluíra

excluíras

excluíra

excluiramos

excluirades

excluíran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

excluirei

excluirás

excluirá

excluiremos

excluiredes

excluirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

excluiría

excluirías

excluiría

excluiriamos

excluiriades

excluirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

exclúa

exclúas

exclúa

excluamos

excluades

exclúan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

excluíse

excluíses

excluíse

excluisemos

excluisedes

excluísen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

excluír

excluíres

excluír

excluírmos

excluírdes

excluíren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

exclúe

-

-

excluíde

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

excluír

excluíres

excluír

excluírmos

excluírdes

excluíren

Gerundio

excluíndo

Participio

excluído

excluída

excluídos

excluídas