alienar

< alienāre de aliēnatus ‘alleo’
  1. v t Causar ou producir alienación. Ex: O mellor xeito de alienar os individuos é aniquilalos mentalmente.

Sinónimos

Citas

  • O mellor xeito de alienar os individuos é aniquilalos mentalmente.
Verbo: alienar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alieno

alienas

aliena

alienamos

alienades

alienan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alienaba

alienabas

alienaba

alienabamos

alienabades

alienaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alienei

alienaches

alienou

alienamos

alienastes

alienaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alienara

alienaras

alienara

alienaramos

alienarades

alienaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alienarei

alienarás

alienará

alienaremos

alienaredes

alienarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alienaría

alienarías

alienaría

alienariamos

alienariades

alienarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aliene

alienes

aliene

alienemos

alienedes

alienen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alienase

alienases

alienase

alienasemos

alienasedes

alienasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alienar

alienares

alienar

alienarmos

alienardes

alienaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aliena

-

-

alienade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alienar

alienares

alienar

alienarmos

alienardes

alienaren

Gerundio

alienando

Participio

alienado

alienada

alienados

alienadas