estivadar

< estivada
  1. v t Cavar e rozar un anaco de monte e queimar os restos de terróns e broza, para despois cultivar nel.

Palabras vecinas

Verbo: estivadar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estivado

estivadas

estivada

estivadamos

estivadades

estivadan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estivadaba

estivadabas

estivadaba

estivadabamos

estivadabades

estivadaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estivadei

estivadaches

estivadou

estivadamos

estivadastes

estivadaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estivadara

estivadaras

estivadara

estivadaramos

estivadarades

estivadaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estivadarei

estivadarás

estivadará

estivadaremos

estivadaredes

estivadarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estivadaría

estivadarías

estivadaría

estivadariamos

estivadariades

estivadarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estivade

estivades

estivade

estivademos

estivadedes

estivaden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estivadase

estivadases

estivadase

estivadasemos

estivadasedes

estivadasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estivadar

estivadares

estivadar

estivadarmos

estivadardes

estivadaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

estivada

-

-

estivadade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estivadar

estivadares

estivadar

estivadarmos

estivadardes

estivadaren

Gerundio

estivadando

Participio

estivadado

estivadada

estivadados

estivadadas