estibar

< lat stipāre
  1. v t Dispoñer unha carga, en especial a dun barco, de xeito que ocupe o menor espazo posible e estea distribuído para conservar a estabilidade do navío.
  2. v t Cargar e descargar un barco.

Palabras vecinas

Verbo: estibar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estibo

estibas

estiba

estibamos

estibades

estiban

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estibaba

estibabas

estibaba

estibabamos

estibabades

estibaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estibei

estibaches

estibou

estibamos

estibastes

estibaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estibara

estibaras

estibara

estibaramos

estibarades

estibaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estibarei

estibarás

estibará

estibaremos

estibaredes

estibarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estibaría

estibarías

estibaría

estibariamos

estibariades

estibarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estibe

estibes

estibe

estibemos

estibedes

estiben

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estibase

estibases

estibase

estibasemos

estibasedes

estibasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estibar

estibares

estibar

estibarmos

estibardes

estibaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

estiba

-

-

estibade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estibar

estibares

estibar

estibarmos

estibardes

estibaren

Gerundio

estibando

Participio

estibado

estibada

estibados

estibadas