estañar

< estaño
  1. v t Recubrir un metal cunha capa de estaño.
  2. v t Soldar algo con estaño.

Citas

  • Estañou un vaso de cobre
  • O fontaneiro estañou os tubos que estaban rotos
Verbo: estañar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estaño

estañas

estaña

estañamos

estañades

estañan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estañaba

estañabas

estañaba

estañabamos

estañabades

estañaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estañei

estañaches

estañou

estañamos

estañastes

estañaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estañara

estañaras

estañara

estañaramos

estañarades

estañaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estañarei

estañarás

estañará

estañaremos

estañaredes

estañarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estañaría

estañarías

estañaría

estañariamos

estañariades

estañarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estañe

estañes

estañe

estañemos

estañedes

estañen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estañase

estañases

estañase

estañasemos

estañasedes

estañasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estañar

estañares

estañar

estañarmos

estañardes

estañaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

estaña

-

-

estañade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

estañar

estañares

estañar

estañarmos

estañardes

estañaren

Gerundio

estañando

Participio

estañado

estañada

estañados

estañadas