escuadrón

< escuadra
Pliral: escuadróns
  1. s m BÉL Conxunto de xente armada e ordenada para participar nun combate ás ordes dun capitán.
  2. s m BÉL Unidade táctica e administrativa da cabalaría que apareceu nos distintos exércitos durante o s XVI.
  3. s m BÉL Unidade de combate da infantaría española de formación compacta, constituída no s XVI e formada por uns 6.000 piqueiros.
  4. s m BÉL Unidade de tropas mecanizadas que inclúe, entre outros, os carros de combate.
  5. s m BÉL Unidade táctica fundamental das forzas aéreas dotada dun número de avións variable e que posúe capacidade administrativa e operativa.

Palabras vecinas