éscara

< lat eschăra gr ἐ σχάρα ‘altar doméstico’
Pliral: éscaras
  1. s f HIST Altar das divindades e dos heroes de forma redonda e sen pedestal. Tiña unha fendedura na súa parte superior para recoller o sangue das víctimas e as libacións de xeito que caesen e fosen absorbidas pola terra.
  2. s f PAT Lesión da epiderme, do derma e do hipoderma que se caracteriza por unha necrose en masa da pel.