aleitar

< lat tardío allactāre
  1. v t Alimentar unha cría de mamífero con leite. Ex: A nai aleitaba o seu fillo comodamente sentada.

Citas

  • A nai aleitaba o seu fillo comodamente sentada.
Verbo: aleitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aleito

aleitas

aleita

aleitamos

aleitades

aleitan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aleitaba

aleitabas

aleitaba

aleitabamos

aleitabades

aleitaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aleitei

aleitaches

aleitou

aleitamos

aleitastes

aleitaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aleitara

aleitaras

aleitara

aleitaramos

aleitarades

aleitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aleitarei

aleitarás

aleitará

aleitaremos

aleitaredes

aleitarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aleitaría

aleitarías

aleitaría

aleitariamos

aleitariades

aleitarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aleite

aleites

aleite

aleitemos

aleitedes

aleiten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aleitase

aleitases

aleitase

aleitasemos

aleitasedes

aleitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aleitar

aleitares

aleitar

aleitarmos

aleitardes

aleitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aleita

-

-

aleitade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aleitar

aleitares

aleitar

aleitarmos

aleitardes

aleitaren

Gerundio

aleitando

Participio

aleitado

aleitada

aleitados

aleitadas