epílogo

< lat epilŏgu gr ἐ πίλογος
Pliral: epílogos
  1. s m LIT Última parte dun discurso, na retórica grega, na que se fai a enumeración das probas e se trata de mover con máis eficacia que antes o ánimo do auditorio.
  2. s m Parte final dun libro, discurso ou obra teatral ou cinematográfica, a modo de conclusión ou resumo.
  3. s m Suceso que cambia o final doutro suceso anterior que se consideraba terminado.

Citas

  • A voda tivo un epílogo desastroso, Nunca imaxinou o tráxico epílogo da súa existencia