epiglote

< lat epiglotte gr ἐ πιγλωττίς
Pliral: epiglotes
  1. s f ANAT Lámina fibrocartilaxinosa, delgada e flexible, que se sitúa na parte superior da larinxe ao lado da base da lingua, que durante a deglutición cobre a glote e impide o paso de alimentos á traquea.

Palabras vecinas