alcumar

< alcume
  1. v t Poñer un alcume a unha persoa, atendendo a unha calidade ou característica que destaque nela.
  2. v pron Chamarse cun nome diferente do propio de nacemento.

Sinónimos

Citas

  • Alcumárona diante do seu xefe e non lle gustou nada
  • Alcumárono
  • O ladrón alcumouse
  • o mans atentas
  • o Pernas
  • pola súa capacidade para roubar carteiras
  • por correr tanto no colexio onde estudiou

Palabras vecinas

Verbo: alcumar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alcumo

alcumas

alcuma

alcumamos

alcumades

alcuman

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alcumaba

alcumabas

alcumaba

alcumabamos

alcumabades

alcumaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alcumei

alcumaches

alcumou

alcumamos

alcumastes

alcumaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alcumara

alcumaras

alcumara

alcumaramos

alcumarades

alcumaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alcumarei

alcumarás

alcumará

alcumaremos

alcumaredes

alcumarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alcumaría

alcumarías

alcumaría

alcumariamos

alcumariades

alcumarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alcume

alcumes

alcume

alcumemos

alcumedes

alcumen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alcumase

alcumases

alcumase

alcumasemos

alcumasedes

alcumasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alcumar

alcumares

alcumar

alcumarmos

alcumardes

alcumaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

alcuma

-

-

alcumade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alcumar

alcumares

alcumar

alcumarmos

alcumardes

alcumaren

Gerundio

alcumando

Participio

alcumado

alcumada

alcumados

alcumadas