enviciar

< vicio
  1. v t Facer que alguén adquira un mal costume ou un vicio.
  2. v pron Adquirir alguén un vicio ou un mal costume.

Sinónimos

Citas

  • Enviciárono no tabaco e xa non hai quen lle saque o hábito
  • Enviciouse no xogo das máquinas comecartos
Verbo: enviciar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envicio

envicias

envicia

enviciamos

enviciades

envician

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enviciaba

enviciabas

enviciaba

enviciabamos

enviciabades

enviciaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enviciei

enviciaches

enviciou

enviciamos

enviciastes

enviciaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enviciara

enviciaras

enviciara

enviciaramos

enviciarades

enviciaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enviciarei

enviciarás

enviciará

enviciaremos

enviciaredes

enviciarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enviciaría

enviciarías

enviciaría

enviciariamos

enviciariades

enviciarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envicie

envicies

envicie

enviciemos

enviciedes

envicien

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enviciase

enviciases

enviciase

enviciasemos

enviciasedes

enviciasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enviciar

enviciares

enviciar

enviciarmos

enviciardes

enviciaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

envicia

-

-

enviciade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enviciar

enviciares

enviciar

enviciarmos

enviciardes

enviciaren

Gerundio

enviciando

Participio

enviciado

enviciada

enviciados

enviciadas