entrevistar

< ingl to interview
  1. v t Facer unha entrevista a alguén.
  2. v pron Ter unha entrevista dúas ou máis persoas.

Citas

  • Despois do concerto o xornalista entrevistou a cantante
  • Xoán e Maruxa entrevistáronse antonte co director do colexio
Verbo: entrevistar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrevisto

entrevistas

entrevista

entrevistamos

entrevistades

entrevistan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrevistaba

entrevistabas

entrevistaba

entrevistabamos

entrevistabades

entrevistaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrevistei

entrevistaches

entrevistou

entrevistamos

entrevistastes

entrevistaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrevistara

entrevistaras

entrevistara

entrevistaramos

entrevistarades

entrevistaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrevistarei

entrevistarás

entrevistará

entrevistaremos

entrevistaredes

entrevistarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrevistaría

entrevistarías

entrevistaría

entrevistariamos

entrevistariades

entrevistarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entreviste

entrevistes

entreviste

entrevistemos

entrevistedes

entrevisten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrevistase

entrevistases

entrevistase

entrevistasemos

entrevistasedes

entrevistasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrevistar

entrevistares

entrevistar

entrevistarmos

entrevistardes

entrevistaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

entrevista

-

-

entrevistade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrevistar

entrevistares

entrevistar

entrevistarmos

entrevistardes

entrevistaren

Gerundio

entrevistando

Participio

entrevistado

entrevistada

entrevistados

entrevistadas