ensalmar

< salmo
  1. v t Curar con ensalmos ou rezos.
Verbo: ensalmar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ensalmo

ensalmas

ensalma

ensalmamos

ensalmades

ensalman

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ensalmaba

ensalmabas

ensalmaba

ensalmabamos

ensalmabades

ensalmaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ensalmei

ensalmaches

ensalmou

ensalmamos

ensalmastes

ensalmaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ensalmara

ensalmaras

ensalmara

ensalmaramos

ensalmarades

ensalmaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ensalmarei

ensalmarás

ensalmará

ensalmaremos

ensalmaredes

ensalmarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ensalmaría

ensalmarías

ensalmaría

ensalmariamos

ensalmariades

ensalmarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ensalme

ensalmes

ensalme

ensalmemos

ensalmedes

ensalmen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ensalmase

ensalmases

ensalmase

ensalmasemos

ensalmasedes

ensalmasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ensalmar

ensalmares

ensalmar

ensalmarmos

ensalmardes

ensalmaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

ensalma

-

-

ensalmade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ensalmar

ensalmares

ensalmar

ensalmarmos

ensalmardes

ensalmaren

Gerundio

ensalmando

Participio

ensalmado

ensalmada

ensalmados

ensalmadas