abobar

< bobo
  1. v t, v pron aboubar.

Confrontaciones

Verbo: abobar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abobo

abobas

aboba

abobamos

abobades

aboban

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abobaba

abobabas

abobaba

abobabamos

abobabades

abobaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abobei

abobaches

abobou

abobamos

abobastes

abobaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abobara

abobaras

abobara

abobaramos

abobarades

abobaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abobarei

abobarás

abobará

abobaremos

abobaredes

abobarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abobaría

abobarías

abobaría

abobariamos

abobariades

abobarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abobe

abobes

abobe

abobemos

abobedes

aboben

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abobase

abobases

abobase

abobasemos

abobasedes

abobasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abobar

abobares

abobar

abobarmos

abobardes

abobaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aboba

-

-

abobade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abobar

abobares

abobar

abobarmos

abobardes

abobaren

Gerundio

abobando

Participio

abobado

abobada

abobados

abobadas