enloitar

< loito

v t Cubrir ou vestir de loito. Tm v pron.
v t Causar unha gran dor.
v pron Padecer unha dor moi grande.

Citas

A morte do seu home enloitouna ata hoxe
Aquela desgracia enloitou a vila enteira
Desde a morte da súa nai enloitouse a súa vida
Toda a familia se enloitou para asistir ao funeral

Palabras vecinas

enlizo enlodar enlodazar enloitar enlordar enlouquecemento enlouquecer

Verbo: enloitar

Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enloito

enloitas

enloita

enloitamos

enloitades

enloitan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enloitaba

enloitabas

enloitaba

enloitabamos

enloitabades

enloitaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enloitei

enloitaches

enloitou

enloitamos

enloitastes

enloitaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enloitara

enloitaras

enloitara

enloitaramos

enloitarades

enloitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enloitarei

enloitarás

enloitará

enloitaremos

enloitaredes

enloitarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enloitaría

enloitarías

enloitaría

enloitariamos

enloitariades

enloitarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enloite

enloites

enloite

enloitemos

enloitedes

enloiten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enloitase

enloitases

enloitase

enloitasemos

enloitasedes

enloitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enloitar

enloitares

enloitar

enloitarmos

enloitardes

enloitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

enloita

-

-

enloitade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enloitar

enloitares

enloitar

enloitarmos

enloitardes

enloitaren

Gerundio

enloitando

Participio

enloitado

enloitada

enloitados

enloitadas