enfariñar

< fariña
  1. v t Cubrir unha superficie de fariña.
  2. v t Manchar con fariña. Tm v pron.

Citas

  • Enfariñou o chan da cociña mentres estaba a facer a empanada
  • Enfariñou o peixe para que non se lle pegase na tixola, Sempre enfariña ben o molde para poder quitar con facilidade o pastel
Verbo: enfariñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfariño

enfariñas

enfariña

enfariñamos

enfariñades

enfariñan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfariñaba

enfariñabas

enfariñaba

enfariñabamos

enfariñabades

enfariñaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfariñei

enfariñaches

enfariñou

enfariñamos

enfariñastes

enfariñaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfariñara

enfariñaras

enfariñara

enfariñaramos

enfariñarades

enfariñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfariñarei

enfariñarás

enfariñará

enfariñaremos

enfariñaredes

enfariñarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfariñaría

enfariñarías

enfariñaría

enfariñariamos

enfariñariades

enfariñarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfariñe

enfariñes

enfariñe

enfariñemos

enfariñedes

enfariñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfariñase

enfariñases

enfariñase

enfariñasemos

enfariñasedes

enfariñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfariñar

enfariñares

enfariñar

enfariñarmos

enfariñardes

enfariñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

enfariña

-

-

enfariñade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfariñar

enfariñares

enfariñar

enfariñarmos

enfariñardes

enfariñaren

Gerundio

enfariñando

Participio

enfariñado

enfariñada

enfariñados

enfariñadas