encintar

< cinta
  1. v t Engalanar ou reforzar unha cousa con cintas.
  2. v t Unir pedras, ladrillos ou outro material, deixando unha franxa de argamasa nas xuntas.

Confrontaciones

Verbo: encintar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encinto

encintas

encinta

encintamos

encintades

encintan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encintaba

encintabas

encintaba

encintabamos

encintabades

encintaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encintei

encintaches

encintou

encintamos

encintastes

encintaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encintara

encintaras

encintara

encintaramos

encintarades

encintaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encintarei

encintarás

encintará

encintaremos

encintaredes

encintarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encintaría

encintarías

encintaría

encintariamos

encintariades

encintarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encinte

encintes

encinte

encintemos

encintedes

encinten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encintase

encintases

encintase

encintasemos

encintasedes

encintasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encintar

encintares

encintar

encintarmos

encintardes

encintaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

encinta

-

-

encintade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encintar

encintares

encintar

encintarmos

encintardes

encintaren

Gerundio

encintando

Participio

encintado

encintada

encintados

encintadas