alcacén

< ár al-qasīl ‘follaxe, cebada verde’

Pliral: alcacéns

s m Cereal como a cebada, centeo ou avea que se sega en verde para empregalo como forraxe. Ex: Amontoei o alcacén para dar de comer logo ás vacas.

Sinónimos

ferraia, ferraña, orxo

alcabalatorio -ria alcabaleiro alcabán alcacén alcachofa alcachofal alcadieno