encarar

< cara
  1. v t Colocar fronte a fronte dúas cousas.
  2. v t Enfrontar un problema para solucionalo.
  3. v pron Poñerse unha persoa fronte doutra mirándoa atentamente para retala ou para discutir algo.
  4. v pron Enfrontarse a unha situación difícil para solucionala.

Sinónimos

Citas

  • Encarou o embargo da casa sen un só choro
  • Encarou os cadros do corredor para crear sensación de simetría, Encararon os cans para que pelexaran, Encarei a María e a Miguel na mesa para que falasen
  • Encarouse co xefe por mor das súas diferencias

Palabras vecinas

Verbo: encarar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encaro

encaras

encara

encaramos

encarades

encaran

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encaraba

encarabas

encaraba

encarabamos

encarabades

encaraban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encarei

encaraches

encarou

encaramos

encarastes

encararon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encarara

encararas

encarara

encararamos

encararades

encararan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encararei

encararás

encarará

encararemos

encararedes

encararán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encararía

encararías

encararía

encarariamos

encarariades

encararían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encare

encares

encare

encaremos

encaredes

encaren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encarase

encarases

encarase

encarasemos

encarasedes

encarasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encarar

encarares

encarar

encararmos

encarardes

encararen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

encara

-

-

encarade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encarar

encarares

encarar

encararmos

encarardes

encararen

Gerundio

encarando

Participio

encarado

encarada

encarados

encaradas