encalecer

< calo
  1. v t Facer que se forme calo nalgunha parte do corpo.
  2. v t fig Facer máis dura ou menos sensible unha persoa. Tm v i.
  3. v i Saír calo nalgunha parte do corpo.

Citas

  • As adversidades polas que pasou encalecérono e agora xa non sofre tanto
  • Cando botou as patacas encalecéronlle as mans
  • Encaleceu moito cando lle morreron os familiares todos
  • O zapato dereito quedábame pequeno e encaleceume o pé

Palabras vecinas

Verbo: encalecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encalezo

encaleces

encalece

encalecemos

encalecedes

encalecen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encalecía

encalecías

encalecía

encaleciamos

encaleciades

encalecían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encalecín

encaleciches

encaleceu

encalecemos

encalecestes

encaleceron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encalecera

encaleceras

encalecera

encaleceramos

encalecerades

encaleceran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encalecerei

encalecerás

encalecerá

encaleceremos

encaleceredes

encalecerán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encalecería

encalecerías

encalecería

encaleceriamos

encaleceriades

encalecerían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encaleza

encalezas

encaleza

encalezamos

encalezades

encalezan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encalecese

encaleceses

encalecese

encalecesemos

encalecesedes

encalecesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encalecer

encaleceres

encalecer

encalecermos

encalecerdes

encaleceren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

encalece

-

-

encalecede

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encalecer

encaleceres

encalecer

encalecermos

encalecerdes

encaleceren

Gerundio

encalecendo

Participio

encalecido

encalecida

encalecidos

encalecidas